Ийм нэг дуу бий. Орост сургууль төгссөн хүн бүр оюутан цагаа дурсахдаа энэ л дууг аялдаг. Ганц монголчууд гэлтгүй дэлхий даяар энэ дуугаар Орос орныг төсөөлдөг бизээ. Түүгээр ч үл барам улс үндэстэн бүхэн өөрийн хэлээр орчуулан дуулсан байдаг. Хамгийн ихээр дуулагддаг дуу гэдэг номинациар хэдийнэ нь Гиннесийн амжилтын номонд орчихсон юм билээ.
Энэ дууг зохиогчид нь эхэндээ Ленинградын үдэш гэж нэрлэх гэж байжээ. Хөгжмийн зохиолч Василий Соловьёв-Седой бол Ленинградын уугуул, шүлгийг нь бичсэн Михайл Матусовский Москвагийн хүн. Энэ дуу 1955 онд зохиогдсон ч шууд олонд хүрчихсэнгүй.
Василий Соловьёв-Седой

Хоёр жил гаран зохиогчийнхоо гэрт, нотны дэвтэрт хадгалагдаж байсан гэнэ. Хөгжмийн зохиолч нь нас дээр гарсан хойноо дуугаа сонсох бүртээ би энэ дууг зохиосон гэж үү хэмээн уулга алддаг байсан хэмээн ач хүү нь нэгэнтээ дурссан байдаг.
1956 онд ЗХУ-ын бүх ард түмний спартакиад болов. Тэр наадмын тухай киночид баримтат кино хийх үүрэгтэй байсан аж. Харин найруулагч нь киноныхоо төгсгөлийг нь улиг болсон маршаас өөр ая хийе хэмээн шийдэж уянгалаг дуу сонгожээ. Ингээд найруулагч Подмосковные вечера-г Их театрын дуучин Евгений Кибкалогоор дуулуулах гэсэн боловч түүний хүнгэнэсэн хоолой спорт хоёр зөрөөд нэг л болсонгүй.
Ингээд залуу дуучин Владимир Трошины дуулсанаар кинондоо оруулжээ.
Уянгалаг дуутай, спортын тухай баримтат кино ч төдөлгүй мартагджээ.
Харин Подмосковные вчера 1957 онд л жинхэнэ ёсоор хит болсон юм. Тэр жил ЗХУ-д зохиогдсон Дэлхийн залуучууд оюутны их наадам Москва орчмын үдшийн сайхныг мэдрүүлэв. Ертөнцийн өнгцөг булан бүрээс хуран цугларсан залуусын элгэсэг дотно харьцаа, залуу насны романтик хэмнэлд ая нь ч, үг нь ч нийцсэн хэрэг биз ээ.
Энхтайван болоод найрамдлын төлөө уриан доор болсон их наадмын төлөөлөгчид энэ уриагаа мартсан ч тэр ая сэтгэлд нь хоногшин үлджээ.
Ямарваа нэг уран бүтээл нийтэд хүрч байж амьдралынх нь хүрд эргэдэг билээ. Та бидний сайн мэдэх Подмосковные вечера өдгөө 50 нас хүрээд байна. Он цагийн эргэлтэд мартагдалгүй бидний үе хүрсэн энэхүү үгийг сонирхуулья.
"Подмосковные вечера" цааш унших »